|
|
.
|
Met gemengde gevoelens rijd ik het oude parkeerterrein op dat inmiddels gereduceerd is tot een straatje om achter de nieuwbouw flats te komen. Vanuit de geparkeerde auto zien de fietsenstalling en het marktplein er nu zo uit:
Ik stap uit en loop naar de school; vlak voor het hek draai ik me even om en zie dit. Het is wel even slikken. Dit geeft te denken voor de rest van deze sightseeing trip.
Het gebouw, waar Paul Vugts mij een 10 voor muziek door de neus boorde omdat ik Saint-Saëns niet correct geschreven had, stond er nog steeds. Oude mannen lopen er in en uit; sommigen staan ervoor met elkaar te praten: het is een soort café annex winkeltje geworden. Duidelijk een ontmoetingsplaats voor oudere Turkse mannen die in Rotterdam van hun oude dag genieten.
En daar is het dan: het plein voor het statige gebouw. De twee - aan de bovenzij - rondlopende deuren met aan de rechterkant het kantoor van de directeur en aan de linkerkant het veel gezelligere kamertje van de conciërge, de heer Naerebout. Pal hierboven, op de eerste verdieping de docentenkamer, als een brug op een schip.
Boven de groene deuren staat het duidelijk in statige letters: 'HOOGERE-BURGERSCHOOL 'MET-VIJFJARIGEN-CURSUS'.
Een mooie ingang. Niet alleen rond gemetseld maar ook nog eens conisch: een staaltje van vakmanschap qua uitvoering en voor mij een van de juweeltjes van de ontwerper, Rotterdam's stadsarchitect in de twintigerjaren: XXXXXX.
Vanaf dit punt een blik op de boven twee gymzalen gelegen aula, waar O.N.A. Ontspanning Na Arbeid haar kunsten vertoonde, of de heer van Ringelensteijn een donderspeech kon geven n.a.v. voor hem onverteerbare gebeurtenis - een rookbom in het trappenhuis van het hoofdgebouw.
|
|
|
|
