|
|
.
|
Deuren die wanneer je ze open doet, gelijk een indicatie geven van de soliditeit van het gebouw. Degelijk, zwaar van constructie, maar toch vanwege het goede hangwerk makkelijk te openen. Misschien ook een aanwijzing van de kwaliteit van onderwijs die leerlingen hier zouden ondergaan! Ondanks wil en tegen dank.
Binnengekomen eerst even kijken of de boodschapper van begin en eind van elk lesuur er nog hangt. De bel zo expert bediend door de heer Naerebout, die ook verantwoordelijk was voor de "Te Laat Briefjes", het toegangskaartje om toch nog de klas in te mogen komen.
Het schellen van de bel over lege gangen kan ik me zo voor de geest halen. Vaak een verlossend geluid als de les en of leraar / lerares je niet kon boeien; bij repetities dat mijn kans en bij opstellen dat ook deze nachtmerrie voorbij was.
Als indicatie dat de leerlingen zich als mieren van het ene naar het andere lokaal moesten begeven om aldaar aangekomen opnieuw van een bron van wijsheid kennis te mogen innemen.
Of in het gunstigste geval het begin van de "kleine" of "grote" pauze op woensdag en zaterdag zodat je over de markt kon gaan kuieren.
(Tot aan 1965 of 1966 had ik het voorrecht om ook op zaterdagmorgen naar school te mogen gaan.)
De bel hangt er nog.
Ik kijk de hal in naar het trappenhuis om daar gelijk geconfronteerd te worden met de Kunst van de Johan van Oldenbarnevelt HBS Met 5- Jarigen Cursus: drie vertegenwoordigers van de gevleugelden. Waarvan er twee groepsgedrag vertonen en de derde - tegendraads - zijn eigen weg kiest.
Nader bekeken lijkt de kleinste rechts een eerste klasser, die zich timide opstelt omdat het allemaal nog zo indrukwekkend is.
De linker doet me denken aan een derde of vierde klasser: zelfverzekerd, veren in plooi, met attitude: "Vertel mij wat!".
Als deze twee interpretaties juist zijn dan moet de laatste wel een eindexamen kandidaat zijn, die - met diploma onder de vleugel - de wijde wereld gaat veroveren.
Wel geweten dat de gevleugelden onder ons waren - nooit geweten of er een symbolische betekenis van uit moest gaan. Misschien kan een ander hier haar / zijn licht over doen schijnen.
Nu ik hier in die hal sta, moet ik bekennen dat ik altijd heb gezeten met de vraag: "Wat zou er voor interessants te vinden zijn onder de trap? Waar werd die ruimte voor gebruikt?". Zou de heer Naerebout dat weten?
|
|
|
|
