|
HERINNERINGEN AAN DE | |
door Hans Wolff | ||
Rotterdam, 10 januari 2000
Als jongen die de lagere school aan de CP Tielemanstraat in Rotterdam West had verlaten deed ik toelatingsexamen voor de HBS in de school in de Van Citterstraat. Dat was zo'n somber gebouw uit vele miljoenen bakstenen opgetrokken. Ik slaagde voor het toelatingsexamen, maar zou deze school nooit meer bezoeken. Mijn ouders verhuisden naar Rotterdam Zuid. Maar dat ging niet meteen, zodat ik ongeveer een jaar met de tram (11) naar de Coolsingel reed en dan overstapte op lijn twee. Deze trams kruisten elkaar op de Coolsingel ter hoogte van de oude Bijenkorf. Ik sprong er dan uit op de halte voor het Rotterdams Nieuwsblad en spurtte naar lijn 2 die gierend de rails kruiste. Handig sprong ik dan op de rijdende tram. Meestal kwam ik om kwart over acht op de Putselaan aan en was vrijwel altijd een van de eerstaankomenden. Ook deze school was opgetrokken uit miljoenen bakstenen van een donkere kleur. Men heeft mij verteld dat de architect bekend was geworden doordat hij ergens in Drenthe een station had gebouwd en vervolgens naar Rotterdam werd uitgenodigd om huisjes te bouwen voor de electrische schakelstations. Zijn levenswerk werd kennelijk de 3e Hogere Burgerschool. Later de Van Oldenbarnevelt HBS. De school was binnen net zo somber als buiten. Veel zwart. Ik kan mij herinneren dat er vaag nog een rood kruis op de school was geverfd. In de oorlog diende het als hospitaal. In de school was een badhuis gebouwd. Je kon daar voor een dubbeltje een bad nemen. Later heb ik begrepen welk een sociale betekenis deze badhuizen hadden. Ik kwam in de eerste klas 1 E. Veel namen kan ik mij niet meer herinneren. Lou van Zuilekom schiet mij nog te binnen. Het probleem is wanneer je enkele klassen dubbelt, je zo veel leerlingen voorbij hebt zien komen, dat je ze niet meer kunt plaatsen. De dagen waren lang. Tot half vijf 's middags op maandag, woensdag en vrijdag. Dinsdag en Donderdagmiddag tot 1.10 uur. En ... natuurlijk zaterdag's tot half één. Tussen de middag werd er snoep en ijs gekocht bij Jamin. Deze winkel zat schuin tegenover de school, op de Hillevliet. Wanneer iemand jarig was werd bij voorkeur getracteerd op wijn- of zuurballen. Het duurde lekker lang voordat ze opgezogen waren! Een ijsje kostte 10 cent, met chocolade 15 cent. Het grote terrein voor de school, waar in de loop der jaren veel mee is gerommeld, was toen nog een grote zandvlakte. Eenmaal per jaar streek daar de kermis neer. Voor ons scholieren een welkome afwisseling. Helaas hadden we geen of te weinig geld om hier van te genieten. | ||
