| HERINNERINGEN AAN ... |
|
|
De heer Naerebout
Ondanks dat ik vroeg aanwezig was, kwam het toch wel voor dat ik te laat kwam. Met een uitgestreken gezicht kwam de conciërge Naerebout uit zijn kantoor, pakte de deuren vast en sloot deze. Ook al zag hij je aankomen. Mededogen had hij zelden. Je wist wat het betekende: de volgende morgen om kwart voor acht melden. Ik heb deze conciërge goed leren kennen. Hoewel ik een hele brave leerling was, werd ik er toch nog wel eens uitgestuurd. Eerst naar de directeur Piet Ringelenstein en na een goedbedoelde toespraak melden bij Naerebout. Ik heb daar veel nuttig werk voor de school mogen doen. Ik was heel goed in het stempelen van het schoolsymbool op repetitieblaadjes. Honderden medeleerlingen moet het zijn opgevallen dat het stempel zo keurig recht op zijn of haar repetitieblaadje stond. Het kwam voor dat ik zoveel blaadjes had bestempeld dat Naerebout besloot mijn talenten los te laten op het vegen van het schoolplein. Ook daar ben ik zeer bedreven in geworden, hetgeen mij later in militaire dienst nog van pas is gekomen. Vele leerlingen kwamen op de fiets. Daarvoor was een ruime kelder beschikbaar. In deze kelder was Blok de baas. Hij was ernstig gehandicapt, maar een bijzonder aardige man. In latere jaren heb ik vaak bij hem aan het tafeltje gezeten en gezellig zitten kletsen. Soms stond hij gehaast op, want dan kwam er een leraar met zijn fiets en Blok zette deze persoonlijk weg. Het scala van leraren Vele leraren heb ik voor de klassen zien staan. Ken ik ze nog allemaal? Houwing. Leraar wiskunde.Men vertelde dat hij in Indie had gevochten, gewond was geraakt afgekeurd en toen leraar werd. De man was niet geliefd. Hij ging er vanuit dat zijn inspanningen om leerlingen iets van wiskunde bij te brengen bijvoorbaat als paarlen voor de zwijnen werpen kon worden afgedaan. Een repetitie leidde er dan ook steevast toe dat hij in zijn cijferboekje met lineaal de hele klas een cijfer één kon geven. Zij grootste genoegen bestond er in met zijn collega Gouweloos schuine bakken uit te wisselen in de vijf minuten wisselen van klas. Lachend hinkte hij dan binnen, in de klas heb ik hem nooit zien lachen. Ik kan mij herinneren dat wij een eerste lesuur van hem hadden. De klas zit op zijn plaats. Houwing komt binnen, doet het bord open en ... op het bord is een kop getekend met hoorntjes en daar staat onder geschreven "Belzebub". Nooit is bekend geworden wie het heeft gedaan. Zeker is dat de toenmalige vierde B-klas op een na is blijven zitten. Voor Nederlands heb ik de heer Verkruijsen gehad. De man had een zwakke gezondheid, was nog wels eens ziek . Hij was altijd vriendelijk en hij heeft mij toch wel mijn belangstelling voor de Nederlandse taal en literatuur bijgebracht. Wanneer hij er niet was, kwam vaak Van Ringelenstein lesgeven. Soms kwam er een vervanger, De heer De Bie. Hij stond altijd zware sjaggies te draaien en te roken. Zij grote passie was "de beknopte bijzin" Zowat alles wat je schreef moest worden gelardeerd met de beknopte bijzin. Zoals ":De voetballer, met zijn enkel gebroken hebbend,wist toch nog te scoren" Het is niet meer te vergeten.... De heer Lems was ook een interessante leraar. Een brede band sierde zijn buik. Ik hoor hem nog vragen aan alle meisjes: "Juffrouw, heeft u een Poëzie-album?" | |
